مسيح ذبيحى

140

استرآبادنامه ( سه سفرنامه ، وقفنامه وسرگذشت ) ( فارسى )

در ثانى برگشت و مرجع كلّ شد . در حفظ وجودت فهم و ذهن و ذكاء نظير نداشت . به مرافعات و رسوم و آداب مىپرداخت . شبها به عبادت و طاعت و مطالعه مشغول بود . روزها به درس و بحث و اهتمام به امور مسلمين مىنمود . كمتر كسى به اين زودى چنين ترقّى كلّى مانند اين بزرگوار نموده ، ولى چه فايده كه از تأثير قضا و قدر دوامى نكرد . در شب عيد فطر سال يك هزار و دويست و هشتاد و نه هجرى به مرض و با مبتلا شد و در روز عيد كه عيش اهل اسلام است اهل استر آباد به عزاى آن بزرگوار مشغول شدند . مضجع شريف و مرقد منيعش در بقعهء مرحوم شريعتمدار آخوند ملّا محمّد على اشرفى استر آبادى المسكن است كه سابقا مذكور شد كه در مسجد گلشن استر آباد واقع است در آن بقعهء شريفه مدفون است ، رفع مقامه بمحمّد و آله . ميرزا محمّد المقصودلو الاستر آبادى از اهل قريهء سرخونكلاته است . از فضلاء اقران خود بود و منشى بسيار خوب بود . در لغت فرس و ترك و حكايات و قصص و علم و سياق كمال مهارت داشت . همواره مشغول مطالعهء آثار سلف و سير و تواريخ بود . / 187 / مطالب بسيار و مضامين بيشمار حفظ داشت . بسيار خوش تقرير و طليق اللسان و حسن التقرير بود . و بسيارى از كتب را كه اطلاع بر آنها به هم رسانيده بود به خط خود نوشته كلام اللّه مجيد و زاد المعاد و ديوان فضولى و ساير كتب را كه به خط خود نوشته بود مسوّد اوراق مشاهده كرد . الحق شخصى بود كامل و به حليهء فضل آراسته . در اين جهات منقصتى نداشت . در اين اوقات كه به عالم باقى ارتحال نموده است گرامى فرزند ارجمندش ميرزا ابراهيم كه علاوه بر صفات مستحسنهء مزبوره فضل طبع نظم هم دارد قائم مقام و نائب مناب والد ماجد خود مىباشد ، بلّغه اللّه الى اقصى مراتب الكمال . الفقيه الكامل و المحقّق الفاضل الشيخ ابراهيم التوئى ثم الاستر آبادى شخص شريف اين عالم ربانى به حليهء فضل عموما و فقاهت خصوصا آراسته بود . مولد و موطنش در تؤيه بود و غالب تحصيلش در استر آباد و مازندران . پس از تحصيل استعداد به عتبات عاليات مشرّف گرديد و پس از فراغ از تحصيل به استر آباد تشريف آورده